18 de dec. de 2013

NOVAS




- 2015, o mercado da arte segue subindo

Da igual a crise, sempre hai un millonario para mercar un cadro.
Este pasado lunes, 11 de maio, na casa Christie's de Nova York ven de venderse un cadro de Picasso que superou a cifra récord anterior -a do ano 2013, acadada polo tríptico de Francis Bacon.
A obra subastada é a Versión O do lenzo Mulleres de Arxel, pintada no 1955. Trátase dunha das versións da serie realizada polo artista malagueño a partir do lenzo homónimo de Delacroix (ver), artista que admiraba.
Tras dunha tensa puxa de once minutos, acadou os 179,3 millóns de dólares.



 
Por certo!, cando a FOX, cadea de televisión norteamericana, informou da venta millonaria, optou por ocultar cun difuminado os seos das dúas mulleres.
¡E pensabamos que eso eran cousas do pasado!




 



Ademais esta escultura de Giacometti realizada no 1947, Home apuntando, tamén superou o teito de prezo de venta dunha escultura -o record anterior estaba xa nas máns deste mesmo escultor (ver nesta entrada).












 
De tódolos xeitos, os prezos máis altos están fóra do mercado público, nas ventas privadas. Parece ser que, no mes de xaneiro, a Autoridade dos Museos de Qatar acaba de mercar ¿Cando casarás?, lenzo pintado por Gauguin no 1892 duante a súa estadía en Tahití.
O seu prezo: 300 millóns de dólares. Sería o cadro máis custoso de toda a historia.





- 2013, novos récords nas subastas de arte

Obras de Francis Bacon e Jeff Koons rompen en novembro o teito dos prezos acadados nas subastas, neste caso a realizada na casa Christie's de Nova York.


Tres estudios de Lucien Freud, obra de 1969 na que Bacon retrata a outro pintor e amigo, sentado e desde distintas perspectivas, foi vendida por 94,8 millóns de euros.







Balloon Dog (Orange). Esta escultura de Koons que imita a textura dun globo con forma de can, acadou os 43.406.000 euros, un novo fito para unha obra dun autor vivo -superando precisamente a Freud que tiña o récord ata o momento pola obra que ves abaixo-.


No Museo Guggenheim de Bilbao hai dúas obras de Koons, o símbólico cadeliño floral denominado Puppy e que preside a entrada ó Museo, e os tulipáns da terraza interior.

A supervisora durmindo, por Lucien Freud, vendida no 2008 por 24, 5 millóns de euros















Con estes novos prezos de venda modifícase o ranking mundial, Munch e a súa obra O verro abandoan o primeiro posto (mira a lista anterior dos prezos máis altos).








- 2013, sae á luz o tesouro artístico almacenado nun piso de Múnic.


En novembro fíxose pública a descuberta -acontecida xa no 20011- de máis de 1.500 obras de arte almacenadas e ocultadas por Cornelius Gurlitt en dous pisos da súa propiedade.
As obras acumulábanse entre basura e carecían de todo coidado.
Eran obras que os nazis consideraron arte dexenerado, concepto no que se incluían todas as tendencias de vangarda: Picasso, Renoir, Chagall, Klee, Dix, Rodin, Delacroix,.... 


A pregunta que nos facemos é ¿quen é Cornelius e de onde sacou tanta obra?. A resposta é complexa, Cornelius -de 80 anos e sen oficio en toda a súa vida- herdou o tesouro do seu pai, Hildebrand Gurlitt. Ó longo dos anos foi vendendo a contagotas cadros e esculturas, nunha destas ventas foi descuberto polos axentes de aduanas ó despertar sospeitas cando viaxaba a Suiza cunha grande cantidade de diñeiro en billetes de 500 euros.
A figura importante é a do pai, un recoñecido marchante de arte.
No ano 1937, A Cámara de Cultura do Reich recibiu orde de requisar obras de arte dexenerada para unha exposición en Múnic organizada baixo o lema "tiveron catro anos" (para rexenerarse) e titulada Arte Dexenerado

A mostra tivo gran éxito de público
Posteriormente unha comisión supervisada por Goebbels, foi encargada de continuar a requisa, ben expoliando museos de toda a Europa ocupada ou roubando a familias xudeas. A finalidade era obter divisas vendendo as obras en subasta, pero posiblemente os marchantes da comisión, incluído Hildenbrand Gurlitt, aproveitaron para facer negocio propio pois tiña libre acceso ó monto de obra acumulada polo réxime nazi.
Tamén colaborou na compra de pezas para o Museo do Führer en Liz -museo que non chegou a construírse-, para outros museos alemáns e para particulares.
Xunto coas pezas confiscadas, habería outras que o marchante mercou aproveitando a baixada de prezos ó chegar Hitler ó poder ou que adquiriu de xudeus, necesitados de diñeiro para poder fuxir.
Tras do triunfo aliado, Gurlitt foi investigado e definido polos Monuments Men como "marchante de arte do Führer", pero soupo virar a situación pasándose por vítima do réxime -tivera que colaborar porque a súa avoa era xudea-, argumentando que a súa labor foi salvar obras da súa destrucion e que nunca requisara ou roubara nada. Tras dun tempo en arresto domiciliario, foi deixado en liberdade no 1948. Absolto de todos os cargos e recuperadas as súas obras -gran parte da súa colección non fora descuberta-, pasou a ser un membro recoñecido e respectado da sociedade de Hamburgo.

Gurlitt-segundo pola esquerda-, director da Asociación de Arte de Renania e Westfalia (1952)

Moitas das obras agora descubertas non están catalogadas, algunhas -unhas 200- son reclamadas pero outras non, a algunhas pode seguírselles o rastro pero non a todas. O difícil será que os lexítimos propietarios poidan demostralo e así recuperar as obras.
Estas son algunhas das pezas descubertas.
 
Beckmann, Domador de leóns; Franz Marc, Paisaxe con cabalos; Kirchner, Nena melancólica

 
Liebermann, Dous xinetes na praia; Chagall, Escena alegórica; Matisse, Muller sentada
 
Otto Dix, Muller con sombreiro de plumas vermello; otto Gabriel, Muller velada; W.Lachnit, Home e muller na ventá









- 2012, A Gioconda do Museo do Prado (copia da obra do Louvre).

O Museo do Prado ven de restaurar unha copia da xenial obra de Leonardo, realizada por un dos alumnos do seu taller ó tempo que a pintaba o mestre. A obra pertencía ós fondos do Museo pero ata agora non se tiña constancia da calidade da mesma, a restauración permitiu descubrir o fondo e a limpeza fixo emerxer as mesmas correcións que Leonardo fixo mentres pintaba. 
Mira esta boa comparación entre a orixinal e a copia






- 2011, El vino de la fiesta de San Martín


Esta obra, que se daba por perdida, do artista flamengo Brueghel o Vello (1525-1569) foi adquirida e restaurada no Museo do Prado.
O gran lenzo estaba en mans privadas e foi adquirida a finais do 2010 por 7 millóns de euros.
Aquí podes o antes e despois da restauración.





0 comentarios:



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

  © Blogger template 'Solitude' by Ourblogtemplates.com 2008

Subir